அன்னை ஆண்டாளின் விஷயத்தில்

அன்னை ஆண்டாளின் விஷயத்தில்


எல்லா மதங்களிலும் புனித அன்னையர் உள்ளனர்.
அவதாரங்களும் உள்ளனர். வரலாற்றுத் தரவுகளை மேற்கொண்டோ ,தகவல்களின் தரப்பான விஷயங்களை முன்வைத்தோ எந்த தரப்பைச் சேர்ந்தவர்களை வேண்டுமானாலும் சுருக்கவோ,பிழையான அர்த்தங்களை அவர்களில் தொனிக்கச் செய்யவோ முடியும்.அது பெரிய காரியமெல்லாம் ஒன்றுமில்லை.அப்படியொருவர் முன்வைக்கும் வாதத்தை எடுத்துக் கொண்டு விவாதிக்கவே இயலாது.
ஒரு மதத்தைச் சார்ந்த நம்பிக்கைகளில் புனிதங்களில்
வெறுப்பை மேற்கொள்ளும் இந்த உத்தி இன்று
செல்லுபடியாகக் கூடியதல்ல.அது வெறுப்பை பொதுவில் இறக்கி வைப்பது ,இப்படி இறக்கி வைத்த பிற்பாடு அதற்கு வருகிற எதிர்வினைகள் நாங்கள் நினைத்த விதத்தில் நாகரிகமாக இல்லை என்று வாதிடுவதில் பொருளேதும் கிடையாது.அன்னை தெரசா கிறிஸ்தவத்தில் புனித அன்னை.எனக்கும் அவர் புனித அன்னைதான்.இந்து மதத்தில் காரைக்கால் அம்மையும் ,அன்னை ஆண்டாளும் ஒப்பீட்டிற்கு அப்பாற்பட்ட தெய்வங்கள்.
இங்கே எந்த சொற்களுக்கும் ,பொருளுக்கும் ஒரே விதமான அர்த்தங்கள் கிடையாது.பொதுமக்கள் கொண்டுள்ள அர்த்தங்களை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளாமல் பொதுவில் பேச இயலாது.இதற்கு உதாரணம் கேட்பீரேயாயில் உங்கள் பிரதான துளைகளில் ரத்தம் கசியும் படியான பல உதாரணங்களை எனக்குச் சொல்ல முடியும் . சுருக்குபவர் யாராக இருந்தாலும் அவர் எந்த தர்க்கத்தை முன்வைத்தாலும் பொதுமக்களின் அர்த்தத்தையே குறிக்கோளாகக் கொள்கிறார்.பொதுமக்களுக்கு உங்கள் நோக்கம் பிரகாசமாகப் புரிந்து விடும்.அவர்கள் அதனை பிடித்துக் கொள்வார்கள்.அவர்களை நீங்கள் இன்னும் நெடுங்காலத்திற்கு முட்டாள்கள் என்று சொல்லிக் கொண்டிருப்பீர்களாயின் ; நான் உங்களைத் தான் முட்டாள்கள் என்று மதிப்பிடுவேன்.
இல்லை அப்படியில்லை என்று ஜனநாயகவாதிகள் யாரேனும் கருதுவீர்களேயாயின் வரலாற்றுத் தரவுகளைக் கொண்டே உங்கள் புனித பிம்பங்களையும் நீங்கள் கொந்தளிக்கும் விதத்தில் காறி உமிழ்ந்து விட முடியும் என்பதனையும் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.ஏனெனில் வரலாற்றுத் தரவுகள் அனைத்திற்குமே இணங்கக் கூடியவை. எனவே தான் பின் வந்த சிந்தனை மரபுகள் வரலாற்றுப் பார்வையையும் நிரூபண வாதங்களையும் ஏற்பதில்லை.வரலாற்றையும் புனைவே என்கின்றன அவை.உங்களுடைய நோக்கத்தைப் பொறுத்து வரலாற்றை திரிவு செய்வது என்பது மிகவும் எளிதான காரியம்.
பல்வேறு நம்பிக்கைகள் ,பழக்க வழக்கங்கள் ,வழிபாட்டு முறைகள் என கூறுபட்டு நிற்கிற சமூகத்தில் ஒன்றை இழிவுபடுத்தும் நோக்கில் சுருக்குதல் என்பது நோக்கமுடைய செயல் .அதற்கு எதிர்வினை ஏற்படக் கூடாது என நினைத்தால் எப்படி நடக்கும் ? இந்த எதிர்வினையை எதிர்பார்த்துத் தானே நீங்கள் உங்கள் பழைய காலத்து கெட்டிச் சோறு வாதத்தை முன்வைக்கிறீர்கள் ?
இந்து மதம் பற்றிய தாழ்ந்த வாதங்கள் அரசியல் பிழைகளால் காலம்காலமாக முன்வைக்கப்படுபவை.அது இன்றைய காலத்தில் ஏன் எதற்கு என்பது உட்பட வெளிப்பட்டு விட்டது.எல்லாவிதமான நோக்கங்களும் எல்லோருக்கும் தெரிந்து விட்டன.அந்த செல்லுபடியாகாத வாதங்களை எடுத்துக் கொண்டு ஆதாரத்தைக் கண்டீரோ என்றெல்லாம் வராதீர்கள்.இப்படியொரு கண்டீரோவை முன்மொழிந்தால், எதிர்த்தரப்பு முன்வைக்கும் கண்டீரோவையும் நீங்கள் கண்டு தெளிவதே நல்லது. இது ஒருவகையான நோய்மை.அரசியல் பிழைகளின் கற்பித்தத்தால் உருவான நோய்மை.இந்த நோயிலிருந்து நீங்கள் வெளிவராத வரையில் மக்களை உங்களால் புரிந்து கொள்ளவே முடியாது.நீங்கள் ஏன் அரசியல் அரங்குகளில் போலி முற்போக்குகளால் மண் தின்று கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதற்கு இந்த நோய்மையே காரணம்.
பொது நியதிகளுக்கும் ,பிற மதங்களையும் ஏற்கும் பண்பிற்கும் கட்டுப்பட வேண்டியது இன்று அனைத்து தரப்பினருக்கும் தேவையான பண்பு.அதனை இந்து மதத்திற்கு மட்டும் அனுசரிக்கவே முடியாது என்றால் அதனை புண்படுத்தும் போது ; புண்பட்டவர்கள் எதிர்வினை புரிவதும் தவிர்க்க
இயலாதுதானே ?.சமூக அமைதி காக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் அனைவருக்கும் பொறுப்புணர்ச்சி இருக்கிறது.அந்த பொறுப்புணர்ச்சி அனைவருக்கும் பொதுவானது.
இரு தினங்களுக்கு முன்னர் எனது நண்பரும் தமிழ்நாட்டில் மதிக்கத்தக்க மார்க்சிய அறிஞருமான ராமானுஜம் இப்போது நடக்கிற ஆண்டாள் விவகாரத்தைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள் என்று என்னைக் கேட்டார்.மிகவும் கசந்து உணருகிறேன் என்று சொன்னேன்.இந்த கசப்பிற்கு பொதுமக்கள் அல்ல காரணம், நாலாந்தரமான முற்போக்கிகள்தான் என்றும் சொன்னேன்.சமூக சமநிலையை சீர்குலைப்பவர்களாக அவர்கள் இப்போது முழுமையாக பிறழ்வடைந்து விட்டார்கள் என்றேன்.

அருவி நல்லதொரு முயற்சி


அருண் பிரபு புருஷோத்தமனுக்கு வாழ்த்துகள்

சமூக ஒப்புதலுக்கு வெளியே நழுவும் பெண்ணை  சமகாலத்தன்மையில்  வைத்து அரசியல் பேசுகிற படமாக அருவி அமைத்திருக்கிறது.விறுவிறென்று நகரும் திரைக்கதை.பொதுச் சமூகத்தின் முன் சில கேள்விகளையும் ஆழமான பாதிப்பையும் ஏற்படுத்துகிற வணிகப்படமாக அருவி வெற்றி பெற்றிருக்கிறது எனலாம்.ஊடகங்களின் விந்தைகளை அது பகடியும் செய்திருக்கிறது.ஊடகங்கள் இன்று அடைந்திருக்கும் அபத்தத்தை கண்முன்னால் கொண்டு வருகிறது.இவையனைத்துமே இந்த சினிமாவின் நேர்மறை அம்சங்கள் . .

மரபான தமிழ் சினிமாவின் வடிவ ரீதியிலான ஓட்டம் சற்றும் பிசகாதிருப்பதே இப்படத்தின் வணிகத்தன்மைக்கு பேருதவி செய்திருக்கிறது.விதிவசமாக சமூக ஒப்புதலுக்கு வெளியில் தள்ளப்படும் ஒரு பெண் அடைகிற வஞ்சகங்கள் ,அதனை அவள் எதிர்த்துப் போரிடும் முறை ,பழிவாங்குதல்கள்,சமூகத்திற்கான ஏக்கங்கள் என வணிகச்சமன்  குலையாத படம்  அருவி.கதாபாத்திர களங்கள் புதியவை.சமகால வாழ்வுடன் தொடர்புடையவை .மற்றபடி அவள் கண்ணகியையும் ,நீலியையும் நினைவுபடுத்துகிறாள். மரபார்ந்த தொன்மக்கதைகளின் சாராம்சமும் குலையாதவளாக இருக்கிறாள்.இது மரபான ஒரு தமிழ் சினிமா என்கிற விதத்தில் சந்தேகமில்லை.

அருவி புதிய உரையாடல்கள் சிலவற்றை இந்த திரைப்படம் மூலம் பேச முயன்றிருக்கிறது.ஊடகங்கள் பற்றிய பார்வையில் இருக்கும் மாயத்தை உடைக்க முயன்றிருக்கிறது.சமூக ஒப்புதலுக்கு வெளியே துப்பப்படுபவர்களுக்கான சமூக ஒப்புதலை வேண்டி நிற்கிறது.இந்த விஷயங்கள் முக்கியமானவை.

அருவி எங்கே குணாதிசயத்தில் மாறுபடுகிறாள் என்பதற்கு சிறுவயதில் தனது அப்பாவிடம் இடம் மாறிச் செல்கிற புதிய இடம் பிடிக்கவில்லை என்று சொல்வதனைத் தவிர்த்து விட்டுப் பார்த்தால் மற்றெல்லாம் மேலோட்டமான மிகைகளால் எளிமைப்பட்டிருக்கின்றன.அது ஒரு படம் வெற்றியடைவதற்கான வழியாக இருக்கலாம்.ஒரு படத்தை திரும்பவும் பார்க்க இயலாமல்  செய்கிற தடைகளும் இந்த மேலோட்டமான எளிமைகளிலிருந்தே உருவாகின்றன.இந்த படத்தில் அருவி பைபோலாராக குணாம்சத்தில் உருவாகி எழுத்திருந்தால் இந்த படம் தனது தட்டையான எளிமையில் இருந்து கலாபூர்வமாக உருக்கொண்டிருக்கும்.திரைக்கதையில் அதற்கான சாத்தியப்பாடுகள் இருப்பதாலேயே இதனைக் குறிப்பிட வேண்டியிருக்கிறது.இந்த தட்டைத்தனமே இந்த திரைப்படத்தில் நாடகத்தன்மை உருவாக காரணமாக அமைந்திருக்கிறது.உருவாகும் நாடகத்தன்மை புதுமையாக இருப்பதால் பார்வையாளனுக்கு ஈர்ப்பு குன்றவில்லை.அருவியின்  பழிவாங்குதலில் உள்ள விளையாட்டு அதன் பொருட்டே சுவாரஸ்யமாகிறது.

ஊடகங்கள் இன்று அடைந்திருக்கும் அவதாரத்தன்மை மக்கள் பிரச்சனைகளில் இருந்து தனிமனிதப் பிரச்சனைகள் வரையில் அனைத்தையும் வாரியுண்டு அவற்றை வணிகத்தின் புதிர் வளையில் கொண்டு சேர்ப்பிக்கும் தன்மை கொண்டிருக்கின்றன.மறைமுகமாக அவை அரசாங்கத்தின் மடியிலும் கொண்டு சேர்க்கும். அந்த புதிர்வளை பேராசையாலும் தற்காலிக காமத்தாலும் நிறைந்தது.தனது மேலோட்டங்களை இந்த திரைப்படம் துறந்திருக்குமெனில் புதிய கண்டுபிடிப்புகளை நோக்கி நகர்ந்து சென்றிருக்க முடியும்.

மற்றபடி இந்த படத்தில் நடித்திருக்கும் பங்காற்றியிருக்கும் அனைவரின் வெளிப்பாடுகளும் மிகவும் சிறப்பானவை.உடல் மொழியின் மூலமாகவே சில அரசியல் திறப்புகளை கொண்டிருப்பதுவும் பாராட்டுதலுக்குரிய அம்சம். வாழ்த்துகள்.

மீண்டும் பிம்ப அரசியலின் தொடக்கம்

மீண்டும் பிம்ப அரசியலின் தொடக்கம்


ஆன்மீக அரசியல் என்கிற ரஜினியின் முதல் பன்ச் டயலாக்கே நன்றாகத்தான் இருக்கிறது.தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கு இன்னும் இருபது வருடங்களுக்கு பன்ச் டயலாக்கிற்கும் குறைவில்லை.செய்தித்தாள்களில் கேளிக்கைக்கும் குறைவில்லை.தமிழர்கள் பொதுவெளியரசியலிலும் கேளிக்கை குன்றக் கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறார்கள்.
ரஜினிக்கு என்னுடைய நல்வாழ்த்துகள்
தமிழர்கள் கொள்கை அரசியலை ஏற்று கொள்ளவில்லை என்பது ரஜினியின் அரசியல் பிரவேசம் மூலம் வரலாற்று ரீதியாக மீண்டும் நிரூபணம் ஆகிறது.கொள்கை அரசியல் பேசுவோர் தனிநபர் அரசியலை முன்வைப்பவர்களைக் காட்டிலும் தமிழ்நாட்டில் மக்களின் நம்பகத்தன்மையை பெறுவது கடினமாக இருக்கிறது.கொள்கை அரசியல் தங்களை முற்றிலுமாக ஏமாற்றிவிடுகிற அதிகாரம் என்றே மக்கள் கருதுகிறார்கள் . இதற்கான உளவியல்,சமூகவியல் காரணங்கள் எளிமையாக கடந்துவிடக் கூடியவை அல்ல.அதிலிருக்கும் உண்மையின் மூர்க்கத்தன்மை பல செய்திகளை உள்ளடக்கியிருக்கிறது.ரஜினியின் அரசியல் பிரவேசம் அடுத்த காலகட்டத்திற்குள் எம்.ஜி.ஆர்.நுழைவதனை ஒத்த நிகழ்வு.இது தமிழ்நாட்டில் தற்போதைய சூழலில், அரசியல் குழப்பம் நீடிக்கும் நிலையில் பலத்த அதிர்வை ஏற்படுத்தும் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை.
தமிழ்நாட்டில் தேசிய அரசியல் முடிவிற்கு வந்த பின்னர் தி.மு.கவின் கொள்கை அரசியலில் விடுபட்டு எம்.ஜி.ஆரை ஏற்றுக் கொண்டதிலிருந்து பிம்ப ,தனிநபர் அரசியல் உதயமாகிறது.அது தேய்ந்து தேய்ந்து தந்து இருப்பை முற்றிலுமாக இழக்க ஏறத்தாழ நாற்பது வருடங்கள் தேவைப்பட்டிருக்கின்றன.அது தேய்ந்து அழிந்த பின்னர் எவ்வாறு இருக்கும் என்பதனைத் தான் இப்போது நாம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.அதன் வெற்றிடத்தில் இப்போது ரஜினி என்கிற புதிய அரசியல் பிம்பம் உருவாகிறது.
இது மீண்டும் எவ்வளவு காலத்தை எடுத்துக் கொள்ளும் ? இவ்வாறான பிம்ப அரசியல் முன்வைக்கப்படுகிற போது சீமான் போன்ற எதிர்நிலை அரசியலாளர்கள் தான் மக்களுக்கு கிடைப்பார்கள் .பிம்ப அரசியலின் பாதகத்தை அதற்கு கிடைக்கிற எதிர்நிலைகளே உணர்த்திவிடக் கூடியவை.இவ்வாறான பிம்ப அரசியலுக்கு மாற்றான அரசியல் போக்குகளை ஏன் தமிழ்நாட்டில் உருவாக்க இயலாமற் போகிறது ? இங்கே மக்களிடம் நம்பகத் தன்மையை உருவாக்கக் கூடிய அரசியல் தரப்புகளே தமிழ்நாட்டில் கடந்த முப்பதாண்டு காலத்தில் உருவாகவில்லை என்பதே உண்மையான காரணம்.மார்க்சியம் ,காந்தியம் எல்லாமே தமிழ்நாட்டில் படுதோல்வியடைந்திருக்கின்றன.அதனை முன்வைத்த அரசியல் தரப்பினர் புரிதல் இல்லாதவர்களாக , கோமாளிகளாக உண்மையில் அதன் பொருளுக்குத் தொடர்பற்றவர்களாக மாறியிருக்கிறார்கள்.
பொதுவாக சிறிய தேசிய இனங்களுக்கும்,நெடிய தேசிய இனங்களுக்கும் இடையில் பண்பாட்டு ரீதியில் பெருத்த வேறுபாடுகள் உண்டு.கேரளாவில் எளிமை செல்லுபடியாகிறது என்றால் இங்கே எளிமை கேலிப்பொருள்.தன்னை ஆளுகிறவன் இங்கே அதிமனிதனாக இருந்தாக வேண்டும்.தன்னை போல அவன் இருப்பது ஒருபோதும் தன்னை ஆளுவதற்கு தகுதி படைத்ததல்ல என்றே மக்கள் கருதுகிறார்கள்.
விரும்பும் நாயகர்களும் கூட தங்களை போன்று சாதாரணமாகத் திகழும் இடங்களில் மெச்சவோ , கவலை கொள்ளவோ செய்கிறார் மக்கள் .மெச்சும் போது அவர் எவ்வளவு சாதாரணமாக இருக்கிறார் பாருங்கள் என்றும் கவலை கொள்ளும் போது அவர் அப்படியிருக்க வாய்ப்பில்லை என்றும் சொல்வார்கள்.இதனையெல்லாம் கருத்திற் கொண்டு தனிநபர் அரசியல் பாதகத்தையே உருவாக்கும் என்றும் எடுத்துக் கொள்ளயியலாது.கேரளாவைக் காட்டிலும் தமிழ்நாட்டின் அரசியல் சிறந்தது என்பதே யதார்த்த உண்மை.அதிகப்படியான சுற்றுப்புற சீர்கேடுகள் ஏற்படாமல் , மக்களுக்கு அதிகமாக வெளியேறிச் சென்று வாழும் நிலையை ஏற்படுத்தாமல் வளர்ச்சி பெற்றிருக்கும் மாநிலங்களில் ஒன்று தமிழ்நாடு.நெடிய தேசிய இனங்களில் ஆந்திராவில் என்.டி.ஆர் என்றால் தமிழ்நாட்டில் எம்.ஜி.ஆர்.இவற்றின் உளவியல் பிரத்யேகமானது .
இத்தகைய தனிநபர் பிம்ப அரசியலுக்கு தமிழ்நாட்டின் சாதி மனோபாவமும் முக்கியமான காரணம் .சாதி மனோபாவம் எல்லா மாநிலங்களிலும் இருப்பதுதான் என்றாலும் கேரளத்தில் ஒரு ஈழவரையோ , நாயரையோ ,நம்பூதிரியையோ தலைவர்களாக இருக்கும் போது சாதியை காரணமாக வைத்து மக்கள் ஏற்க மறுப்பதில்லை.தமிழ்நாட்டில் எந்த தலைவராக இருந்தாலும் அவர் பிற சாதியென்றே பிற சாதி மக்கள் கருதுகிறார்கள் .தமிழன் ஆளவேண்டும் என்று தமிழ்நாட்டில் ஒருவர் குறிப்பிடுகிறபோது , தன் சொந்த சாதிக்காரன் ஆளவேண்டும் என்கிற குறிப்பே மறைமுகமாக அதில் ஒளிந்திருக்கிறது . சாதி அடையாளங்களுக்கு வெளியே இருக்கும் அதிமனித பிம்பங்களே இங்கே ஏற்பதற்கு சாதகமாக உள்ளன.இது எம்.ஜி.ஆர் பெற்றிருந்த சாதகமான விஷயம் எனில் அதே தன்மை ரஜினி காந்திற்கும் பொருந்தும்.
பிம்ப அரசியலில் சாதகமான விஷயம் என்னவெனில் அதிமனித ரூபங்களை உருவாக்க பயன்பாட்டிற்கும் பிம்பத்தின் சாராம்சங்களை ,இந்த தனிநபர்கள் முற்றிலுமாகக் கடக்க இயலாது என்பது ஒன்றுதான்.மக்கள் செல்வாக்கு பெற்றே இந்த பிம்பம் எழும்புகிறது.அதன் ஒவ்வொரு கண்ணியிலும் மக்களின் உளவியல் பயன்பட்டிருக்கிறது.அதனை மீற முயலும் இடங்களில் தனி நபர்களின் பிம்பமும் கீறத் தொடங்கும்.எனவே ஒருபோதும் பிம்பத்திற்கு முரணாக முற்றிலும் முரணாக செயற்பட இயலாது.இதற்கு மேல் நீ செல்ல முடியாது என்பதனை மக்கள் ஏற்கனவே தீர்மானித்து இந்த பிம்பத்தைக் கட்டியெழுப்பியிருக்கிறார்கள்.மக்களை பொறுத்தவரையில் இந்த மீமனித தனிமனித பிம்பங்கள் தாங்கள் பிரார்த்தனை செய்து உருவாக்கிய தெய்வம். தங்களை காவல் செய்வதற்கும் காப்பதற்கும் உரியது என்கிற அர்த்தம் தரக் கூடியது.
அப்படியாயின் ரஜினி என்ற வெகுமக்கள் பிம்பம் சாதகமானது தானா ? என்றால் சாதகமானதுதாம் என்றே சொல்ல வேண்டும்.அது ஒரு போதும் அனாதைகளைக் கைவிடாது.கஷ்டப்படுகிறவர்களைக் காக்கும் .அனாத ரட்சக பிம்பம் ரஜினியிடம் மறைந்திருக்கிறது.அதுவொரு சாதகமான விஷயம்.
மேலும் தமிழ் தேசியம் பேசுகிற பொய்யான தமிழ் உணர்வாளர்களைக் காட்டிலும் நேர்மையான ,ஏற்கத்தக்க தமிழ் உணர்வு இதற்கு உண்டு.இது எம்.ஜி.ஆர்.பின்னர் ஜெயலலிதா போன்றோரிடமும் காணப்பட்ட தமிழ் உணர்வு .காஞ்சி சங்கராச்சாரியாரை கைது செய்யவும் ,தலை நகரை சென்னையிலிருந்து திருச்சிக்கு மாற்றிவிடுவேன் என்று நெருக்கடி ஏற்பட்ட போது பேசிய தைரியமும்.தீவிரவாத தடுப்பு மையத்தை அனுமதிக்க மாட்டேன் என்ற ஞானமும் கைகூடிய தமிழ் சுயாட்சி உணர்வு இது.இது ரஜினியிடமும் குறைவுபடாது.குறைவு பட முடியாது.
இது செந்தாமரை அல்ல.வெண் தாமரை .வேறொன்று

தன் வேலை தள்ளிப் போகும் வேலை

தன் வேலை தள்ளிப் போகும் வேலை

என்னுடைய ஆறாவது கவிதை தொகுப்பு படிகம் வெளியீடாக வர உள்ளது.அதற்காக கவிதைகளை சேகரித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.என்னுடைய கவிதைகளைத் தான் சேகரிக்கிறேன் என்றாலும் இந்த பணி வேறொருவருடைய வேலை போன்று எனக்கு உள்ளது.இதுவரையிலான என்னுடைய கவிதைகள் கை கொண்டு காகிதங்களில் எழுதப்பட்டவை.இந்த தொகுப்பு முழுதுமே இணையத்தில் முகநூலில் என  எழுதியவை.

கவிதைகள், சிறு குறிப்புகள்,சிறிய நூல் மதிப்புரைகள் போன்றவற்றை இணையத்திலேயே எழுதிவிடுவதில் எனக்கு எந்த பிரச்சனைகளுமில்லை.உரைநடையை எழுதுவதற்கே தனியே ஒரு மனம் தேவைப்படுகிறது.அது தனிமையால் ஊறிய மனம். அதனை இணையத்தில் எழுதுவதில் எனக்கு பயிற்சி இன்னும் கூட வில்லை.கூடினால் நல்லதுதான் எளிதாக இருக்கும்.இல்லையெனில் உரைநடைகளுக்காக தனியே நேரத்தை ஒதுக்கி எழுத்தாணியை கையில் எடுக்க வேண்டும்.

என்னுடையவற்றைத் தொகுப்பது உண்மையாகவே சிரமமாக இருக்கிறது."வைத்தியன் பொண்டாட்டி புழுத்துச் செத்தாள்"என்பார்கள்.அது போலவே இதுவும்.நீங்கள் உங்கள் வீட்டு கல்யாணத்திற்கு சந்தைக்கு மரக்கறி வாங்கப் போகவேண்டும் வருகிறீர்களா ? என நள்ளிரவில் கூட அழைத்துப் பாருங்கள் .உடனடியாக உற்சாகத்துடன் ஓடி வந்து விடுவேன் .உண்மையாக நான் மாடுகளை மேய்க்க ,குளிப்பாட்ட ,கொல்லாம்பழம் பறிக்க என காட்டு வேலைகளுக்கே லாயக்கானவன்.விதி கொண்டுவந்திங்கு நிறுத்திற்று.என்னுடைய புத்தகங்கள் ,படைப்புகள் பிரசுரமாகும் இதழ்கள் போன்றவற்றைக் கூட சேகரித்து வைத்திருக்கும் பழக்கம் எனக்கில்லை.எப்போதேனும் தேவைப்படுகிற போது மிகுந்த  அவஸ்தையாக இருக்கும்.என்னுடைய புத்தகம் என்னிடமில்லை என்று சொன்னால் இப்போதெல்லாம் யாரும் நம்ப மாட்டேன் என்கிறார்கள்.ஆனால் எழுதுகிறவன் என்னைப் போன்று தன்னில் அசிரத்தையாக இருக்கக் கூடாது என்றுதான் நினைக்கிறேன்.

பொது வேலைகளில் எனக்குள்ள ஆர்வம் இது போல தொகுக்கும் போது இருப்பதில்லை.கூடுமானவரையில் மனம் அதனைத் தள்ளித் தள்ளி வைத்துக் கொண்டே போகும்.எனது சிறுகதைகளை முழுவதுமாக தொகுப்பதற்கு பதிப்பாளர் ஒத்துக்கொண்டு அவசரப்படுத்திய பின்னரும் கூட மூன்று ஆண்டுகள் கடந்து சென்று கொண்டிருக்கின்றன.முதலில் தட்டச்சு செய்தவை கணினியில் பழுதடைந்தன.பின்னர் இரண்டாவது முறையாக தட்டச்சு நடைபெற்றது.இப்போது நான் அதனை முழுவதுமாக திருத்தம் செய்து முடித்தால் காரியம் வடிவுக்கு வந்து விடும்.ஒருமாத காலத்தை எடுத்துக் கொள்கிற பணி அது.அந்த ஒரு மாத காலத்தை என்னிலிருந்து பிடுங்கியெடுப்பது கடினமாக இருக்கிறது.அப்படி காலமே கிடைக்காத அளவிற்கு நான் பிடுங்குகிற வேலைகள் எதனையும் செய்து கொண்டும் இருக்கவில்லை.

வெகுகாலமாக அதாவது சிறு பிராயத்திலிருந்தே என்னை ஒரு பழக்கம் பற்றியிருந்தது.எங்கு புறப்பட்டாலும் அவசரமாகத் தான் கிளம்புவேன்.எனக்காக யாரும் செல்ல வேண்டிய இடத்தில் ஆராத்தியெடுத்துக் காத்திருக்கவில்லை.சரியான நேரத்திற்கு அங்கு சென்றாக வேண்டும் என எனக்கு எந்த நிர்பந்தங்களும் கிடையாது.ஆனால் கடலைக் குடித்து விட்டு வருகிற அவசரததோடுதான் போக்குவரத்து சிக்னல்களில் நின்று பரபரப்பேன்.இப்படியிருக்கிறேன் என்பதனை நெடுங்காலத்திற்குப் பிறகுதான் எனக்கு உணரமுடிந்தது.நமக்குத்தான் ஒரு வேலையும் கிடையாதே ஏன் இப்படி பறந்து கொண்டிருக்கிறோம் ?.ரயில் வண்டியைப் பிடிக்கப் போகிறவனை போல ? எப்போதோ பள்ளிக்கூடங்களில் உருவாக்கிய பழக்கம் நம்மையும் அறியாமல் நம்மில் புதைந்திருக்கும் .பள்ளிக் கூடங்களில் இருந்து நமது தலையில் ஏறி அமர்ந்திருப்பவை இதுபோல ,   இப்படி எத்தனையோ ! இப்போது புறப்படும் போது ரயில் வண்டியை பிடிப்பதற்கு கூட ரயில் வண்டியை பிடிக்கக் கிளம்புவது போல கிளம்புவதில்லை.

ஒரு மாதத்தை என்னுடைய நூலுக்கே தர இயலாத அளவிற்கு எனக்கு விஷேச பணியொன்றும் கிடையாது.எலிக்கு வேலையும் இல்லை இருந்து பிழைக்க நேரமும் இல்லை என்பதனை போன்றே என்னுடைய தன் காரியங்கள். என்றாலும் என்னை முன்னிட்டு  அந்த ஒரு மாத காலத்தைக் கோரி நிற்பது என்னுடைய தன்  வேலை என்பதுதான் காரணம்.எனது சோம்பலை மெச்ச இதில் ஒன்றுமே கிடையாது.இத்தகைய சோம்பல் மெச்சும் படியானதும் இல்லை.இயலாமை இது.கேட்பவரே கவிதைத் தொகுப்பில் இறுதி பிழை திருத்தத்தில் நான் கொண்டிருந்த சோம்பேறித்தனம் இப்போது தொகுப்பில் பிழைகளைக் காண வெட்கமாக இருக்கிறது

தொகுப்பும் ,பிழை திருத்துதலையும் போன்று சோர்வூட்டும் பணி எனக்கு வேறில்லை.

இந்த தொகுப்பிற்கான கவிதைகள் அனைத்துமே முகநூலிலும் ,என்னுடைய பிளாக்கிலும் உள்ளன .இப்பணியை சோர்வூட்டாததாகக் கருதும் நண்பர்கள் யாரேனும் இருந்தால் அவர்கள் இந்த தொகுக்கும் வேலையில் எனக்கு உதவ முடியும்.கேட்பவரே தொகுப்பில் நான்கோ ஐந்தோ கவிதைகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன .போக மீதி அனைத்துமே இந்த தொகுப்பிற்கானவை தான்.அத்தனையும் சேர்த்தே தொகுப்பவர் எனக்கு  அனுப்பி விடலாம்.முதலில் கவிதை தொகுப்பு வேலையே அவசரம். கவிதைகள்  போக   முகநூலில் நான் எழுதியிருப்பவற்றை தொகுத்துக் கேட்கிறார்கள்.அதனையும் எவரேனும் செய்து தர முடிந்தால் கோடி நமஸ்காரம் 

அனுப்புவோருக்கான முகவரி
slatepublications@gmail .com

ஆர்.கே நகர் தேர்தலை தி.மு.க பின்னடைவாகக் கருத வேண்டியதில்லை

ஆர்.கே நகர் தேர்தலை தி.மு.க பின்னடைவாகக் கருத வேண்டியதில்லை.

ஆனால்  நிலைப்பாடுகளை உறுதியாக எடுக்க முடியாதவர் ஸ்டாலின் என்கிற மக்கள் கருத்தை தி.மு.க மாற்றிக் கொள்ள வேண்டியது அவசியம்.போராட்டங்கள்,கொள்கை நிலைப்பாடுகள் என்று அனைத்தையுமே தி.மு.க சடங்காக மாற்றி வைத்திருக்கிறது என்று மக்கள் கருதுகிறார்கள்.இரட்டை நிலைப்பாடுகள் மூலம் மக்களை ஏமாற்றுவதை தி,மு.க மாற்றியமைத்துக் கொள்ளவில்லையானால் வருகிற சட்ட மன்ற தேர்தலிலும் ,அனைத்தும் சாதகமாக இருந்தாலும் கூட தி.மு.க தோல்வியடையப்போவது உறுதி.கழிந்த  தேர்தலில் ஏற்பட்ட கசப்பான அனுபவம் மீண்டும் அவர்களுக்கு ஏற்படும்.

நீங்கள் என்ன கொள்கையைக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் ,நீங்கள் யார் என்பது எதனையும் மக்கள் இப்போது  கணக்கில் கொள்வதில்லை  .நீங்கள் எப்படி செயல்படுவீர்கள் ,என்ன செய்வீர்கள் என்பதை மட்டுமே மக்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.தி.மு.க சமீபகாலங்களில் மக்களுக்காக பொய்யான ஒரு நிலைப்பாடும் ,மத்தியில் ஏற்பட வேண்டிய சமரசத்திற்காக மாற்று நிலைப்பாடும் என இரட்டை நிலைப்பாடுகளை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது.இதனை மக்கள் அறியமாட்டார்கள் என அவர்கள் கருதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.அவர்கள் ஆழப் புதைந்துள்ள புதைகுழி இதுதான்.மக்கள் எல்லாவற்றையும் வெளிப்படையாக அறியும் திறன் பெற்றவர்கள்.

நீட் எதிர்ப்பிலிருந்து பலவற்றையும் தி,மு.க சடங்காக பாவிக்கிறது என்னும் எண்ணம் மக்களிடம் ஆழமாக வலுப்பட்டிருக்கிறது.ஒரு பிரச்சனையில் ஒரு நிலைப்பாடு எடுத்து போராடும் போது,அதில் சிறந்த முடிவினை எட்டும் வரையில் பிரச்சனையைக் கைவிடக் கூடாது.இதையெல்லாம் விட்டு விட்டாலும் கூட தி,மு.க உண்மையாக இருதய சுத்தியுடன் மக்களின் பக்கம் நிற்க வேண்டும்.இல்லையெனில் நிற்கிறாரோ ,இல்லையோ நிற்பார் என எதிர்பார்ப்பவர்களை மக்கள் தேர்ந்து எடுத்து விடக் கூடும்.வரும் தேர்தலிலும் தி.மு.க வாய்ப்பை இழக்குமெனில் பின்னர் கொடி பிடித்து கோயில் வைத்து மீண்டு வர வெகுகாலம் ஆகும்.

காலம் ,மனம் என எல்லாமே மாறிக் கொண்டிருக்கின்றன.அறிந்து கொண்டால் சரிதான்.

TTV தினகரனின் வெற்றி தமிழ் மனம் ஈட்டித் தந்திருக்கும் மாபெரும் வெற்றி

TTV தினகரனின் வெற்றி தமிழ் மனம் ஈட்டித் தந்திருக்கும்  மாபெரும் வெற்றி


இவ்வெற்றி சாமானியமானதில்லை.தமிழ் மனம் தனது சுயதன்மையை இந்த வெற்றி மூலம் பிரகடனம் செய்திருக்கிறது என்று சொல்லலாம்.அந்த அளவிற்கு இது முக்கியத்துவம் கொண்டதொரு வெற்றி.இந்த தேர்தல் வெற்றி தமிழ் மனோபாவத்திற்கு எதிராக சிந்திக்கும் ,ஏளனம் செய்யும் ஊடகங்கள்,அறிஞர்கள் ,தேசிய அரசியலின் மனோபாவ அடிமைகள் அனைவருக்கும் சிறந்த பாடத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும் வெற்றி.

இரண்டு அரசாங்கங்கள் இந்த வெற்றிக்கு எதிராக முழுமையாக  பாடுபட்டிருக்கின்றன.ஊடகங்கள் துணை புரிந்திருக்கின்றன.அரசின் அமைப்புகள் முழு வீச்சில் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன .ஏராளமான சதிவேலைகள். இவை அனைத்தையும் தாண்டி , மக்கள் அனைத்து விதமான அதிகாரத்தின் சதிகளையும் தாண்டி , மக்கள் இந்த வெற்றியை ஈட்டியிருக்கிறார்கள்.இது மக்களுக்கான வெற்றி என்பதுதான் இதன் சிறப்பம்சம் .சதி வேலைகள்,அதிகார பலம் அனைத்தையும் மெளனமாக தங்கள் ஜனநாயக பூர்வமான வாய்ப்பின் மூலம் உடைத்து நொறுக்கியிருக்கிறார்கள் மக்கள். இந்த தேர்தல் முடக்கப்பட்டு மீண்டும் கிடைத்த வாய்ப்பின் மூலம்  மக்கள் சாதித்திருக்கிறார்கள் .

இந்த வெற்றியை கொச்சைப்படுத்துபவர்கள் ,சிறுமைப்படுத்துபவர்கள் அனைவரும் ஜனநாயகத்திற்கு எதிராக மாபெரும் தவறினை இழைக்கிறார்கள்.மக்கள் எப்போதுமே சரியாகவே இருக்கிறார்கள்.ஒருவேளை நமக்குத் பிடித்தவர்கள்  தோல்வியுற்றாலும் கூட. அதிகாரமும் ,சதி திட்டங்களும்  விரும்புபவர்களை மக்கள் ஏன் புறக்கணிக்கிறார்கள் என்பதனை அறிந்து கொள்ள இயலாதவர்களுக்கு ஜனநாயகத்தின் சரியான அர்த்தம் விளங்கவில்லை என்பதே பொருள்.

மக்கள் பணத்திற்காக யாரை வேண்டுமாயினும் தேர்வு செய்வார்கள் எனில் பிரபல தொழிலதிபர்களையெல்லாம் தேர்தலில் நின்று ஒரு தொகுதியிலேனும் வெற்றி பெறச் செய்து பாருங்கள் தெரியும்,நீங்கள் கொண்டுள்ள கருத்து உருவாக்கப்பட்டது ,தவறானது என்பது...

இந்த வெற்றி பல எதிர்கால ஆருடங்களுக்கும் வாய்ப்புள்ள வெற்றிதான்.எனினும் இப்போது நான் ஆருடத்திற்குள் செல்ல விரும்பவில்லை.வென்றுகள் இருந்து பார்க்கத் தானே போகிறீர்கள்.

மக்களைப் பற்றிய தவறான பார்வை அகலாத வரையில் மக்களை பற்றி உங்களால் புரிந்து கொள்ளவே முடியாது.மக்கள் சரியான முடிவுகளை எடுக்கிறார்கள் ; நீங்கள் எப்படி தவறாக இருக்கிறீர்கள் அல்லது சிந்திக்கிறீர்கள் என்பதனை புரிந்து  கொள்ள முயலுங்கள் சிறுது வெளிச்சமேனும் அகப்படலாம்..

தினகரனுக்கு என்னுடைய மனமார்ந்த நல்வாழ்த்துகள்

இன்குலாப் மிகச் சிறந்த மனிதர் ஆனால் இலக்கிய மதிப்பற்றவர்

இன்குலாப் மிகச் சிறந்த மனிதர் ஆனால் இலக்கிய மதிப்பற்றவர்

உயர்ந்த வாழ்க்கையை வாழ்ந்தவர்.மிக உயர்ந்த லட்சியங்களைக் கொண்டிருந்தவர் .வாசகர்களிடமும் ,இலக்கியவாதிகளிடம் அவர் பெற்றிருந்த செல்வாக்கைக் காட்டிலும் அரசியல்வாதிகளிடம் அவர் பெற்றிருந்த செல்வாக்கே அதிகம். மற்றபடி இன்குலாப்பின் எழுத்துக்கள் உயர்ந்தவொரு மனிதனின் உயரிய நல்லெண்ணங்களே அன்றி அவற்றிற்கு இலக்கிய மதிப்பு எதுவுமே கிடையாது.இலக்கியத்திற்கான விருதுகள் இலக்கியத்திற்காக ,எழுத்துக்களின் இலக்கிய மதிப்பிற்காக வழங்கப்படுதல் வேண்டுமே அல்லாது பிற காரணங்களுக்காக வழங்கப்படுதல் கூடாது.

நமது சூழலில் அரசியல்வாதிகளே அல்லது அரசியல் தரப்பினரே பெரும்பாலும் இலக்கியத்தின் பெறுமதியைத் தீர்மானிக்கும் நிலையில் இருக்கிறார்கள்.இது நல்லதல்ல.அவர்களிடமிருந்து பறித்து சில நேரங்களின் பெறுமதிகள் இலக்கியத்தின் கரங்களை வந்தடைய போராட வேண்டியிருக்கிறது.இலக்கிய விருதுகளை இலக்கிய வாசகர்களும் , இலக்கியத்தின் தரப்புகளும் முடிவு செய்யவேண்டும்.அது முதற்கொண்டுதான் நாம் ஒரு நாகரீக சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது உறுதியாகும்.நல்ல மனிதர் தாமே இருக்கட்டுமே என்றால் இலக்கியத்திற்கான விருது அது என்பதனை மாற்றி இவையெல்லாம்  நல்ல மனிதர்களுக்கானவை தலையிடாதீர்கள் என்றேனும் மாற்றிக் கொள்ளவேண்டும்.குழந்தைகளுக்கான புட்டிப் பாலையெடுத்து பெரியவர்கள் அருந்துவதற்கு ஒப்பானவை இத்தகைய செயல்கள் .விக்ரமாதித்யன் போன்ற பெருங்கவிகள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு மொழியில் இது போன்று நடைபெறுவது சிறுபிள்ளைத்தனமானது.பாரதி இருக்கும் சபையில் சௌந்தர கைலாசத்தை முன்வைப்பதை விடவும் குன்றிய செயல் இது.

சாகித்ய அகாதமியின் தேர்வுக் குழுவினர் யார் என்பதில் வெளிப்படைத்தன்மை அவசியம்.அது இதுவரையில் அணுசக்தித் துறை போல மறைவாக செயல்பாட்டுக்கு கொண்டிருக்கிறது. அவர்கள் பல்கலை தரப்பினரில் இருந்தும் கல்விப்புலத்தில் இருந்தும் விடுபடவேண்டும் .இல்லையெனில்  தொடர்ந்து குறை சொல்லிக் கொண்டே இருக்க வேண்டியதுதான்.நமது பல்கலைக் பின்னணி முழுதுமே அரசியல் காரணிகளால் அமைந்தது.அவர்களின் தலையீடு பண்பாட்டு அமைப்புகளிடம் இருக்கும் வரையில் தமிழ்நாட்டில் அது சரியாக நடைபெறும் என்பதற்கு உத்திரவாதங்களே கிடையாது. மற்றபடி எனக்கு இன்குலாப் மீது மதிப்புக் குறைபாடெல்லாம் ஏதுமில்லை.

புயலுக்கும் மழைக்கும் வேற்றுமையில்லை

புயலுக்கும் மழைக்கும் வேற்றுமையில்லை

மனித துயரங்களிலும் வேற்றுமையில்லை.
துயரங்களை முன்வைத்து பேத அரசியலை முன்னெடுப்பது நல்ல நெறியல்ல.பேதங்களையும் பிளவுகளையும் பொதுமக்கள் ஒருபோதும் முன்னெடுப்பதில்லை.அவர்கள் தங்கள் அன்றாடம் சகஜ நிலைக்குத் திரும்புவதையே காத்திருக்கிறார்கள்.விஷமிகளுக்கு  வேறுவகையான உணவுகள் தேவைப்படுகின்றன.

கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில்  ஏற்பட்ட ஓகி  புயல் பாதிப்புகள் மீனவ சொந்தங்களுக்கு ஏற்படுத்திய துயர் ,உயிரிழப்புகளையும் உள்ளடக்கியது.பொருட்சேதங்களைக் காட்டிலும்  உயிர் சேதமும்,இழப்பும் கொடியது. அத்துடன் அவர்கள் கோடிக்கணக்கான மதிப்புகள் கொண்ட படகுகள் ,வலைகள் ,பிற உபகரணங்கள் என சகலத்தையும் இழந்திருக்கிறார்கள்.பல்முனைப் போராட்டங்களுக்குப்  பிறகு அரசு எந்திரம் அவர்களை முன்னிட்டு லேசாக அசையத் தொடங்கி இருக்கிறது.சற்றே ஆறுதல் தருகிற காரியம் இது.

இதுபோலவே நிலப்பகுதியில் ஏற்பட்ட உயிர் சேதமும் ,பொருட்சேதமும் கேலி செய்வதற்கு உரியன அல்ல.நிலமுள்ள விவசாயிகளுக்கு ஏதேனும் ஆறுதலுக்கான நிவாரணங்களேனும் கிடைக்க வாய்ப்புண்டு.இவர்கள் பொருளாதார நிலையில் படகில் மீன்பிடிக்கும் கோடீஸ்வரர்களுடன் ஒப்பு நோக்கத் தகுந்தவர்கள்.ஆனால் நிலமற்ற விவசாயிகள் ,அன்றாடம் மீன் விற்கச் செல்லுகிற ஏழை மீனவ தாய்மார்களை போன்ற ஏழைகள்.இவர்கள் இழந்தது இழந்ததுதான்.அதற்கு புள்ளிவிபரங்களோ ,கணக்குகளோ கிடையாது.அரசாங்க அறிவிப்புகள் இரண்டு தரப்பிலும் பணக்காரர்களின் பக்கமாகவே நிற்கிறதே அன்றி ஏழைகள் இரண்டு  தரப்பிலும் புறக்கணிக்கப்படுகிறார்கள்.மரச்சீனி பயிரிட்டவன் ,அடுத்தவனின் நிலத்தில் பாட்டத்திற்கு வாழை பயிரிட்டவர்கள் எல்லோரும் வட்டிக்கு கடன் வாங்கியிருப்பார்கள் ,நகைகளை அடமானம் செய்திருப்பார்கள்.இவர்களுக்கு ஒரு பதிலும் கிடையாது.விவசாய நகைக் கடன்களை  தள்ளுபடி செய்தால் மட்டுமே இவர்களுக்கு சிறிய ஆறுதல் உண்டாகும்.இவற்றை இன்னும் யவரும் பேசவே தொடங்கவில்லை.மொத்தத்தில் இவையெல்லாமே தானாகவே ஒரு நாகரீக சமூகத்தில் நடக்க வேண்டியவை.ஆனால் ஒவ்வொன்றிற்கும் போராட வேண்டியிருப்பது துயரத்திலும் பெருந்துயரம்.

புறக்கணிப்பிற்குள்ளாபவர்களுக்கு தங்கள் புறக்கணிப்பின் நிமித்தம் போராடுவதற்கான உரிமை உண்டு. கரையிலுள்ளவர்கள் தங்கள் குடிநீர் , மின்சாரம் போன்ற அடிப்படை தேவைகளுக்காக ஆங்காங்கே குட்டிக் குட்டியாக ஏராளமான சாலை மறியல்கள் செய்ய வேண்டியிருந்தது. இடரின் போது சாய்ந்த  மரங்களை வெட்டியகற்றவும், தெருக்களை சுத்தம் செய்யவும் வந்த  வழிப்பறி கும்பல்களிடம் சரணடைய வேண்டியிருந்தது.ஒவ்வொரு பொது இடரின் போதும் இவ்வண்ணமான வழிபறியாளர்களும்  உதிக்கிறார்கள்.மரங்களை வெட்டியக்கற்ற கணக்கற்ற கூலியை அவர்கள் பொது மக்களிடமிருந்து பறித்து எடுத்தார்கள்.இழப்பு ஒரு பக்கமெனில் இதுபோன்ற அத்யாவசியமான செலவீனங்கள் மறுபக்கம்.ஊடகங்களின் கண்கள் இவற்றின் பேரில் திரளவில்லை.இவற்றில் செய்திக்குண்டான கவர்ச்சி ஏதும் கிடையாது என்பதும் காரணம்.

இன்று இந்த மக்கள் சார்பான போராட்டங்கள் பந்த் ஆக உருவெடுத்திருக்கிறது.இது அனைத்து கட்சி பந்த் கூட .பா.ஜ .கவின் தமிழக கிளை ஆட்சியினர் தவிர்த்து பிற கட்சிகள் அனைவருமே இந்த போராட்டத்தில் பங்கு பெறுகிறார்கள்.  ஒருவேளை மீனவ நண்பர்களில் ஒருசிலர் ஆதங்கப்படுவதை போல பா.ஜ.கவே கூட இந்த பந்தின் பின்னணியில் இருப்பதாகவே கருதுவோம்.பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்காக யார் பின்னணியின் இருந்தால் என்ன ? மீனவ போராட்டங்கள் நடைபெற்ற போது ஏளனம் செய்த பா.ஜ.கவினரின் சில அருவருக்கத் தக்க செயல்களை எல்லோரும்தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்.நிலப்பகுதியில் போராடுபவர்களை பற்றிய உங்களுடைய தற்போதைய ஏளனமும் அதனைப் போன்றே உள்ளன.போராட்டங்கள் எவ்வாறு நடைபெற வேண்டும் ? என்ற பேராலோசனைகளை தற்சமயம் யாரும் புகட்டாமலிருப்பதே சிறந்தது.மீனவ எதிர்ப்பு மனோபாவம் சரியானதில்லை .அது போலவே நாடார் எதிர்ப்பு மனோபாவமும் நேர்மையானதில்லை.இருவருமே சேர்ந்திருக்க வேண்டியவர்கள்.சார்ந்திருக்கவும் வேண்டியவர்கள்.

இறப்பிலும் ,நிவாரணத்திலும் ஒரே ஊரில் இருவேறு வகை என்பதனை மக்கள் கேட்க மாட்டார்களா  என்ன ? நான் என்னுடைய உரிமையை கேட்ட வரையில் சரி.பிறர் கேட்கக் கூடாது என்பது என்ன நியாயம் ?

நீதிக் கதை ஒன்றுண்டு.அய்யா தன் கண்களில் ஒன்றை எதிரி குத்திக் கெடுத்து விட்டான்.எதிரிக்குத் தண்டனை வழங்குங்கள் என கேட்டு நீதிபதியிடம் ஒருவன் வந்தான்.எல்லோரும் அவசரமாக அனுதாபத்தில் தண்டனையை அறிவியுங்கள் என்றார்கள்.சற்றே பொறுத்திருங்கள் என்ற நீதிபதி "  இவனால் இரண்டு கண்களையும் இழந்தவனாக எதிரி இருக்கவும் வாய்ப்புண்டு என்றார்.இது கதையென்றாலும் தன் தரப்பு மட்டுமே சிறப்பானது ,பிற எல்லாமே குறைபாடுடையது எனும் நோக்கு மிகவும் ஆபத்தானது.

நோக்கம் கொண்டு இயங்குபவர்கள் துயரங்களையும் மக்களை  பிளவு படுத்துவதற்கான வாய்ப்பாக பயன்படுத்துவது மிகவும் சங்கடம் .அனைத்து தரப்பிலும்  இருதய சுத்தியே அடிப்படை  தேவை.

foto - Remesh Kumar 

அது என்ன செத்துத் தொலைத்தால் வீர வணக்கம் ?

அது என்ன செத்துத் தொலைத்தால் வீர வணக்கம் ?

1

நானொரு பொறிக்குள் வசிக்கிறேன்
அதன் கண்ணிகளை வாயிற் கதவுகளாக ஆக்கிக் கொண்டேன்
சரளமாக அதனுள் செல்வதும் வருவதும் என
எனக்கது இப்போது பொறியெனப் படவில்லை
அதற்கும் எனக்கான பொறியது என்பது
மறந்து போயிற்று

இன்று பொறிக்குள்ளிருந்து வெளியே வந்து
பொறிக்கான பொறியொன்றை வாங்கி
பொறிக்குள் திரும்பினேன்
அதனை மேஜையாக்கி அதன் மீது சில வார்த்தைகளை வைத்தேன்

வெளியில் நின்றொருவன் மதுக்குவளையுடன்
பொறிக்குள்ளிருக்கிறாய் தெரியவில்லையா உனக்கு என
கத்திக் கொண்டிருந்தான்

மேஜையிலிருந்த வார்த்தைகள் இதுவொரு கனவென்பது உனக்கு விளங்கவில்லையா?
என்று கேள்வி கேட்கின்றன
அவனை நோக்கி

2

அந்தக் குழந்தை
நான்கு வழிச் சாலையில்
ரத்தத் தடயங்களுடன்
முகத்தை வானுக்கு உயர்த்திய வண்ணம்
நிலைகுத்திக் கிடக்கிறது

சுற்றி இருபக்கமும் வாகனங்கள்
சிதறிய வாகனத்தில் பேச்சுமூச்சில்லை

தன்மடியில் குழந்தையை
கை கொண்டு
அரவணைத்து உடல் திருப்பிய
பெருஞ்சாலை கேட்கிறது
இதற்கு யார் பொறுப்பேற்கப் போகிறீர்கள் ?

குழந்தையின் கண்கள்
கடைசியாகக் கண்ட காட்சி
அப்படியே
அந்த இடத்தில்
படிந்து நிற்பதை
உற்று நோக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்
அனைவரும்

அந்த குழந்தையின் கண்களிலிருந்து
சற்றைக்கு முன்
வெளிவந்த காட்சிதான் அது
சந்தேகமேயில்லை

3

நானொரு முட்டாள்
அதற்கு குறைவில்லாத முட்டாளாக நீ இருக்கவேண்டும்
என்பதென் எதிர்பார்ப்பு

நானொரு அடிமுட்டாள்
அதற்கிணையான அடிமுட்டாளாக நீ இருந்தால்
உன்மீது ஆசை கொள்வேன்

நீ ஞானத்தை எடுத்துக் கொண்டு என்னிடம் வந்தால்
அந்த ஞானத்தைக் கொண்டேயுன்
கபாலம் உடைப்பேன்

எனது பிச்சைப்பாத்திரத்தை நான்
வேதாளத்தின் கைகளில் கொடுத்து வைத்திருப்பதும்
குற்றங்களில் தெய்வங்களுக்கு அணிகலன்கள் செய்து வைத்திருப்பதும் நீ
அறியாதவை

நீ சபிக்க உச்சரிக்கிற வார்த்தைகளையெடுத்து
அருள்மழை பொழிபவள்
எப்போதுமென்
காவல் தேவதை

4

எதிரியைப் பற்றி கேட்டதும்
வாந்திவருகிற மாதிரியான சித்திரத்தை
முதலில் ஏற்படுத்த வேண்டும்
நமது சித்திரமும் அவ்வாறானதுதான் என்பதை
முற்றிலுமாக
மறந்து விடவேண்டும்

சித்திரத்தை ஏற்படுத்தும் போது
நினைக்கும் போதே அது ஏற்படுவது வரையில்
நமக்கு பணி அதிகம் உண்டு
யாருமே கேட்க வரக்கூடாது
தப்பி
வருபவர்களுக்கு
வாந்தி வருவது போல
தோன்ற வேண்டும்

அப்படி தோன்றவில்லையெனில்
நீங்கள் செய்த சித்திரம்
சரியில்லை
என்றாகும்

நான் சொல்லிக் கொண்டிருப்பது
ஒரு போர் யுக்தி
விளையாடத் தொடங்கி விட்டால்
இது நல்ல விளையாட்டும் கூட

சுழற்சி மறுபக்கம் திரும்பி
சித்திரம் நமக்குண்டாகும் போதும்
அலுப்பு ஏற்படுவதே இல்லை

இப்போதே போரை அல்லது விளையாட்டை
எப்படி பாவித்தாலும் சரிதான்
தொடங்கிப் பாருங்கள்
உங்களுக்கே விளங்கும்
பின்
தித்திக்கும்
தித்திக்கும்

5

அது என்ன செத்துத் தொலைத்தால் வீர வணக்கம் ?

அது என்ன சாராயம் விற்ற காசில்
பள்ளிக்கூடம் திறந்தால்
கல்வித் தந்தை ?
பாடல் எழுதினால் எப்படி
கவியரசு
கவிதை கை வரவில்லையெனில்
எப்படி
கவிக்கோ

ஒன்றுக்கும் உதவாதவன்
தமிழ்நாட்டிற்கு முதல்வர்
ஊர் சண்டி
வார்டு கவுன்சிலர்
மணல்வியாபாரி நடத்துகிறான்
மக்கள் டீவி
விவாதம் நடத்துகிறார்கள்
கத்திக் கொண்டேயிருக்கிறார்கள்
அறம் போதிக்கிறார்கள்
சல்லிப்பயல்கள்
மதபோதகர்கள்

சாமி சரணம்
சாமி சரணம்
சாமியே சரணம்
கைவிடப்பட்டவன்
வீட்டிலமர்ந்து
பழங்கஞ்சி குடிக்கிறாள்
அம்மை உமை

கேட்பவரே" கவிதைத் தொகுப்பு பற்றி கவிஞர் ராஜன் ஆத்தியப்பன்

"கேட்பவரே" கவிதைத் தொகுப்பு பற்றி கவிஞர் ராஜன் ஆத்தியப்பன்

[ கேட்பவரே என்னுடைய நான்கு கவிதை நூல்களின் தொகுப்பு  .படிகம் வெளியீடு.பக்கம் 320  விலை - 320 .இந்த கவிதை நூல் தேவைப்படுபவர்கள் கீழ்கண்ட முகவரியில் தொடர்பு கொள்ளுங்கள் .மதிப்புரைக்காக கவிஞர் ராஜன் ஆத்தியப்பனுக்கு நன்றி

கேட்பவரே
ஆசிரியர் - லக்ஷ்மி மணிவண்ணன்
படிகம் வெளியீடு 4 -184  தெற்கு தெரு ,மாடத்தட்டு விளை,வில்லுக்குறி அஞ்சல் ,கன்னியாகுமரி மாவட்டம் ,தமிழ்நாடு - 629  180   தொலைபேசி எண் - 98408  48681 ] 

அங்கீகரிக்கப்படாத கனவின் வலி நிறைந்த இடமாக படைப்பாளி இருக்கிறான்.
- சி.மோகன்

இசைப் பாடல்களுக்கு ஒரு மாய வல்லமையுண்டு. சொற்களை அதன் அர்த்தத்திலிருந்து வெளியேற்றுகிறது அது என்பதே . எனது பால்யம் இசையை பிரதான சுகஉணர்ச்சியாய் ஏற்றிருந்தது. அதிகாலையில் எங்கள் வீட்டில் ஒலிக்கும் கொழும்பு சர்வதேச வானொலியின் பாடல்களில் அய்யா பல் துலக்கும்போது அல்லது சுய சவரம் செய்யும்போது ஏதேனுமொரு பாடலின் வரியில் எனது விழிப்பு நிகழும்.விழிப்பின் சற்று முன்பிருந்தே பாடல் எனக்குள் துலங்கத் துவங்கியிருக்கும்.

நான் மனதிலெண்ணிய பாடல்தான் வெளியிலும் ஒலிக்கிறது என்று பிள்ளை மனதில் கொண்டாடியிருக்கிறேன். பாடல்களின் பொருள் தேவைப்படுவதில்லை. காலையில் கேட்கும் கானம் அன்றைய நாளில் : நாளகற்றும் சக்கரமாய் மாறும். அனிச்சையில் முட்டித்ததும்பும் அப்பாடல் என்னை வித்தைக்காரனைப்போல் வளைத்துப்பிடிக்க ஓயாமல் பாடிக்கொண்டேயிருப்பேன். பல பாடல்கள் ஒன்றிரண்டு நாட்களும் நீள்வதுண்டு.
என் அய்யா(தந்தை) இறப்பதற்கு இரண்டொரு நாளைக்குமுன் மருத்துவமனையின் அருகிலிருந்த தேநீர் கடையில் மண்வாசனைப் படத்தில் வரும்
'பொத்தி வச்ச மல்லிகை மொட்டு' என்ற பாடலைக்கேட்டேன். இசைச்சுழிக்குள் மனமிழந்து ஓய்ந்த பாடலை இனி எங்கேயாவது கேட்கமுடியுமா எனத் தவிப்பாகிவிட்டது.

அந்த சபிக்கப்பட்ட நாளில் பூவும் பத்தியும் ஒப்பாரிகளினூடே கசங்கிய வாசனையில் பரவ : அழத்தெரியாது நின்ற எனது பத்து வயதிற்குள் மரக்கிளையிலிருந்து அவிழ்ந்து வரும் நாகமென அந்தப்பாடல் தீண்டத் தொடங்கியது.இரண்டொருமுறை லேசாக முனகவும் செய்தேன். இப்போது அப்பாடலைக் கேட்கும்போதும் எனது தந்தையின் சலனமற்ற உடல்தான் தோன்றுகிறது. சட்டென எனது இளமையைச் சுருக்கிய பாண்ட்ஸ் பௌடர் நாற்றம் சூழலில் வியாபிக்கிறது.

பாருங்கள் ! அர்த்தம் தலைகீழாகிவிட்டது. இரண்டும் வேறுவேறு பக்கங்கள்.எனக்கென்றில்லை சிலருக்கு அது குழந்தைப்பேறொன்றை நினைவூட்டலாம்.சிலருக்கு ஒரு நம்பிக்கைத் துரோகமாயிருக்கலாம். பெருந்தோல்வியில் அப்பாடல் இசையுறலாம். நேரடித் தன்மையிலும் கேட்கப்பெறலாம்.இசையின் தன்மை வேறோர் சுவையில்  வாழ்வியலாவதுபோல் கவிதையின் கலைஉச்சமும் வேறுவேறு ஞாபகங்களில் மேலெழக்கூடியதுதான்.அத்தகைய கவிதைகளில் இசையாலான வனநதியொன்று ஓடுகிறது. நாம் கரையிலிருந்து பார்க்கும் நதி உள்ளே
குதித்து குடைந்தாடுகையில் இன்னொன்றாய் பரிணமிக்கிறது. அது வேகம் உந்தி நம்மை அடித்துச் செல்லலாம்.இரக்கப்பட்டு விட்டுவிடலாம்
அல்லது அழகிய மீன்களைக் காட்டித் தரலாம்.பெரிய மீன்கள் விழுங்கும் சிறிய மீன்களை அனுதாபமுறலாம்.அடியாழத்தின் கூழாங்கற்களில் தனது புராதனத்தை விளக்கலாம்.மூழ்கி எழுகையில் பிரேதமொன்றை முட்டச் செய்யலாம்.கரையேறுவதற்குமுன் ஒருவேளை நதியே இல்லாமலாகலாம்.

விளிச் சொல்லான 'கேட்பவரே' என்ற
லக்ஷ்மி  மணிவண்ணனின் இதுவரையிலான கவிதைகளின் மொத்தத் தொகுப்பு மேற்சொன்ன பல்வேறு மனத்தீண்டலைச் சாத்தியமாக்கும் தன்மையிலானது.

லக்ஷ்மி  மணிவண்ணனின் பல கவிதைகளின் தொடக்க வாசிப்பின் போது எனக்குள் கவர்ச்சிகரமான தோல்வி ஆச்சரியத்தோடும் அவஸ்த்தையோடும் தன்னைப் பதிவு செய்து திசைகளின் எல்லாப் பக்கங்களிலும் முட்டித் தவிப்பதுவாய் உணர்ந்தேன். கவிதைகளில் ஆசிரியன் நிகழ்த்தும் பல்வேறு சாத்தியங்களை அறியமுடியாத ரூபவடிவிலான அவ்வாசிப்பில் மழைமூண்ட வெளியின் அப்பால் அசையும் பூடக வடிவங்களைக் காண்பது போலிருந்தது. எனினும் ஒரு வினோத ஜந்துவையோ தழும்பேறி அருவருப்பூட்டும் முகத்தையோ நேரிடும் கணம் முகஞ்சுழித்தாலும் ஆர்வம் உந்த மீண்டும் மீண்டும் திரும்பிப் பார்ப்பதுபோல் குறிப்பிட்ட கவிதைகளை நோக்கி ஒருக்களித்துக்கிடக்கும் மனம்.
அருவருப்பு என்பது பழக்கத்திற்கு முந்தய நிலை. உபயோகத்திற்கான தோற்ற ஒழுங்கை தனது தேவைசார்ந்து மனம் படைத்துப் பழகுகிறது. ஒரு தோற்ற ஒழுங்கு இன்னொரு தோற்ற ஒழுங்கின்  கலைக்கப்பட்ட வடிவமாக இருக்கிறது. லக்ஷ்மி  மணிவண்ணனின் கவிதைகளில்
இவை ஆதாரப் பிரச்சினைகளாகின்றன.

நிறுவப்பட்ட முடிவுகளைக் கீறித் துளைப்பதுவாகவும் , முடிவுகளிலிருந்து குருக்கும் இழைகள் முடிவுகளைப் பராமரிக்க முடியாதிருப்பதாகவும் முடிவற்ற தன்மையிலிருந்து கிளைக்கும் ராட்சத விருட்சங்களாகவும் பல கவிதைகள்.

நெஞ்சை உலைக்கும் விபத்தோ இயற்கைப் பேரிடரோ நிகழ்ந்துவிட்டால் சட்டென அம்பது அறுபது கவிஞர்கள் உபரியாகத் தோன்றிவிடுகிறார்கள். ஆளுக்கொரு ஸ்பிரே பெயின்ட் டப்பாவைக் கையிலெடுத்துக் கொண்டு ஒரே மாதிரி நிறங்களைப் பீய்ச்சியடித்துவிட்டு வேறு வேலையைப் பார்க்கப் போய்விடுகிறார்கள்.மணிவண்ணனும் கும்பகோணத் தீ விபத்தில் பலியான குழந்தைகளுக்காக
'காட்சிக்கான தலை' என்றொரு கவிதை எழுதியிருக்கிறார்.முன்னவை ஒப்பாரிகள். ஒப்பாரிகள் துக்கம் குறைப்பதற்கானவை. ஆறுதல் படுபவை.
ஆனால் இவர் பெருந்துக்கத்தை ஞாபகமூட்டிய படியேயிருக்கிறார். குற்றத்தில் அரசியலை , சமூகத்தை , தனி மனிதனை என எல்லாரையும் பிரதிகளாக்குகிறார். ஒரு கலைஞனோ கவிஞனோ செய்யவேண்டியது இதுதான்.

அதனால்தான் சுனாமியின் போது ஆளாளுக்கு காளான் நடவு செய்து கொண்டிருந்தபோது இவர் கவிதை முயலாமலிருந்திருக்கலாம்.
நண்பனொருவன் கேட்டான் "எதற்காக கவிதை எழுதப்பட வேண்டும். கவிதைக்கான சமூக தேவை என்ன? கவிதை எழுதப்படவில்லையென்றால்
பூமியின் சுற்றுவட்ட பாதையில் ஏதேனும் பிரச்சினை வருமா?" என்று. என்ன பதில் சொல்வது? 'இசை நடனம் ஓவியம் சிற்பம் போல் கவிதையும் ஒரு கலை.மேலும் கவிதை என்பது மொழியின் கூருணர்வு.

வேறு இலக்கிய வடிவங்களெல்லாம் கவிதையின் கைக்குழந்தைகள்தான். கவிதை இல்லையென்றால் மொழி மூளியாகிவிடும்.சமூக வாழ்வியலின் அகத்தை அழகுபடுத்துவது கவிதை.அழகு ஓர் முடிவிலி.அழகுபடுத்தும் செயல் தனது இறுதிக்கட்டத்தை எட்டுவதேயில்லை. அதிலிருந்துதான் கவிதைக்கான தேவையும் கவிதையின் நகர்வும் உறுதிபடுகிறது.'என்றெல்லாம் யோசித்து முடிப்பதற்குள் "என்னவோ கவிதை இல்லையென்றால் பூமியில்   காதலே இல்லையெனச் சொல்வாய் என்று நினைத்தேன்"என்று திகைக்கவைத்து அகன்றான்.லக்ஷ்மி  மணிவண்ணனின் கவிதைச் செயல்பாடு தீராத காதல்.காதலின் அர்த்தம் உலகளாவியது.

சுதந்திரம் என்ற எண்ணம் தடித்த பிம்பத்தைக் காட்டும் நோய் பீடித்த மெலிந்த குழந்தை. உருவாக்கப்படும் எல்லாவித
சுதந்திரமும் இறுகிய சிறைக் கம்பிகளினூடேதான் தலையெடுத்து தழைக்கிறது. நான் சுதந்திரமாக இருக்கிறேனெனச் சொல்வதுகூட உள்ளார்ந்த அச்சத்தோடு கூடிய வார்த்தைதான்.சுதந்திரம் சமூக இந்திரியங்களை நசுக்கிக் கொண்டு நிற்கும் ராட்சத மிருகம். ஒரே  சமயத்தில் சில இந்திரியத்தின்மீது அதிக பாரத்தையும் சிலவற்றின்மேல் மலர்போன்ற மென்மையோடும் நிற்கும் லாவகம் நிறைந்த மிருகம்.உருப்படுத்தும் போதே சுதந்திரம் தனது சரிவைத் தொடங்கிவிடுகிறது.ஒட்டு மொத்தமாய் பெறப்படுவதன் பெயர் சுதந்திரமன்று.அது அடையாளத்திற்கான உரிமை மட்டுமே. அடையாளத்திற்கான உரிமையைப் பெறுவதற்கும் சுதந்திரத்திற்குமான இடைவெளி பெரிது

லக்ஷ்மி  மணிவண்ணனின் பல கவிதைகள் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட பூதாகரமான சுதந்திரம் தனிமனித வாழ்வில் சிறு குழுக்களில் நிகழ்த்தும்
பலவந்தங்கள் பற்றியது.விதவிதமான ஆயிரந் தலைகளுக்கப்பாலும் பல்கிப் பெருகும் தன்மையுடையவை காளியின் தலைகள்.ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு விதமான புனைவும் குணமுங் கொண்டவை.ஒன்று மற்றொன்றிலிருந்து முரணானது.இசக்கி என்பதும் குறியீடேதவிர ஒவ்வொரு இடத்திலும் தனித்துவமும் தன்னைச் சூழ்ந்துள்ள பிரத்யேக கதைகளிலுமானது. பெண்மையையும் ஆண்மையையும் இதுபோலத்தான் புரிந்துகொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. புலன்வழி பெறப்பட்ட தகவல் முடிவாக பெண்ணை ஆண் வரைவதும் சட்டகமிடுவதும் ஆணைப் பெண் வரைந்து நிறமூட்டுவதும் தோல்வியில் தான் முடிகின்றன.

ஒப்பீடுகளின் வழியே சபிக்கப்பட்டிருக்கும் நம் சமூகம் வானத்தைப் பிடிப்பதென்றாலும் நீலமெனும் வர்ணத்தை வீசி அதில் குறுகுறுக்கிறது. வானமோ வர்ணங்களுக்கப்பால் நகர்வதாயிருக்கிறது.ஒப்பீடு என்பதே மிதக்கும் கற்களின் கட்டிடம்தான். 'இசக்கி'எனும் கவிதையின் இறுதி வரிகள் இவை

'புலியூர் குறிச்சிக் கிழவன்
இசக்கியின் உருவமும் வர்ணமும் கொணர/படாதபாடு படுகிறான் ஒரு
கவியைப் போல.'
'தமிழ் பெண்கவிஞர்கள் கணவன்மார்களை
பராதி சொல்லி கவிதை எழுதுகிறார்கள்'

லக்ஷ்மி  மணிவண்ணன் கவிதைகளில்  யோனி ஆண்குறி மலம் மாதவிடாய் நாப்கின் கழிவறை போன்ற சொற்கள் மீண்டும் மீண்டும் சொல்லப்படுவதை புதிய வாசகன் முகச்சுழிப்போடும் , மூச்சுத் திணறலோடும்தான் கடக்கவேண்டியிருக்கும்.சுத்தபத்தமான சில கலைஞர்களுக்கூட அதுநிமித்தம் ஒவ்வாமை தோன்றலாம்.குறிப்பிட்ட அதுபோன்ற சொற்களின் சமூக ஏற்பு நிலை என்பது அந்த சொற்களுக்கானவை மட்டுமன்று.அவை ஒடுங்கிய கனவுகளுக்குள் திணிக்கப்பட்டவைகள்.வரலாற்றின் சமகால நிகழ்வின் துயரார்ந்த கதைகள்
அந்த சொற்களின் மீது நெளிகின்றன.குற்ற உணர்வால் அவற்றை மூடி வைத்துவிட்டு நாகரீகமாய்(?) உரையாடத்
தொடங்குகிறோம்.சாதரணமாய் உச்சரிக்கும் நமது மொழிகூட மெல்லியத் திரையோடுதான் நாவில் புரள்கிறது. 'பின்புறம்' என்கிறோம் உட்காருமிடமென்று சொல்லிப் பார்க்கிறோம். குண்டி என்றால் முடிந்தது.ஆனால் குண்டி என்றால் அருகிலிருப்பவரின் கண்கள் ஆடைக்குள்
நுழைந்து நமது குண்டியைப் பார்த்துவிட்டதுபோல் பதற்றமுண்டாகிறது. காரணம் அச்சொல்லை குற்ற உணர்வில் சமாதி வைத்து பலகாலமாகிறது.

ஒருசில உறுப்புகளை ஔிவுகளிலும் நிலையங்களி்ன் கழிப்பிட மறைவுகளிலும் எழுதிப் புல்லரிப்பதற்கு காரணம் அந்த சொற்கள் நம்மில் குற்ற உணர்வைத் தூண்டிவிடுவதால்தான்.இன்னும் எத்தனையோ போலியான அபாயகரமான மௌனங்கள் நம்மிடையே உடல்களை ரகசியத்தில் பூட்டுகின்றன.பூட்டுகள் எப்போதும் குற்றத்தையேத் திறக்கின்றன.பெண்ணின் உடலையோ ஆணின் உடலையோ கடந்து செல்ல முடியாமல் சமூகத்தின் ஒருபகுதி தேங்கிக் கிடக்கிறது. உடல்குறித்த புதிர்மண்டிய கற்பனைகள் வேறு வேறு வன்தொடுகைகளை நிகழ்த்துகின்றன.

'நீயோ எனக்குத் தொட்டுப் புணரும் எண்ணமற்று உனது கோட்டைக்குள் நுழையும் மனம் தரவேண்டும்' கன்னி யுவதியின் கண்கள் என்ற கவிதையில் வரும் இப்பகுதி பால்பேதமற்ற புழங்கு தன்மை நோக்கி நகரும் ஆவலைக் கொண்டிருக்கிறது.

படித்த மாத்திரத்தில் விளங்க முடிகிற (அறிதலின் சாகசமற்ற) பல கவிதைகள்
கவிஞர் எழுதியிருக்கிறார். வீடு, தெரு ,சாலைகள், பயணங்கள், நண்பர்கள் ,சக கவிகள், எதிரிகள், நொய்மை என எத்தனையோ வகையாலானவை. அவை எளிமையாக வெளியேக் காட்டிக் கொண்டாலும் முன்பின்னாக ஏராளம் சம்பவங்களில் ததும்பி நிறைந்திருப்பதை உணர முடியும்.கனவிற்கான முன்நிகழ்வைப் போல.அந்த கவிதைகளை உதாசீனப்படுத்திக் கடந்து போனால் அவரது சிறந்த கவிதைகளிலொன்றை அடையாளங் காண முடியாமல் போகலாம் என்றே தோன்றுகிறது.

லக்ஷ்மி  மணிவண்ணனின் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான கவிதைகளில் மட்டுமே காலம் நிகழ்கிறது.(சதாம்,கவிகள்,மூக்குப்பீறிப் பாட்டா,அப்பாவி முதியவருக்கு என்ன நடந்தது இன்னும் சில) அநேக கவிதைகளின் காலத்தை அகாலத்தில் விசிறி விடுகிறார். மீண்டும் அவை வாசிக்கப்படும் வேறுவேறு காலங்களின் மீது துகள்துகளாய் உதிர்ந்து வாழ்வின் மீதெழும் நனவிலியில் மெல்ல நினைவடைகின்றன.காலத்தை சிறுசிறு இருட்கிரகங்களாக்கி ஒரு சுற்றுவட்டப் பாதையில் சுழற்றி வீசும் கலை நிகழ்விது.ஔிரும் விழிகளில் கிரகங்களும் ஔியூறிப் பிரகாசிக்கத் தொடங்குகிறது.அது அதனுள்ளே அமிழ்ந்து பூடகமாயிருந்த வெளிச்சம்தான்.வாசிப்பவர் அதனை தனது மேஜை இழுப்பறைக்குள் வைப்பதோ அறை மூலைகளின் நிழல் இருட்டில் வைப்பதோ,கிரகத்தை சாபகிரகமாக ஒதுக்கவோ ,பரிபூரண உரிமையை அவரது கவிதை மொழியே வழங்கிவிடுகிறது.

தொகுப்பிலிருக்கும் பல கவிதைகளில் கடவுள் வருகிறார்.ஒற்றைச் சொல்லல்லாத கடவுள் என்ற புனைவு பல்வேறு பரிணாமங்கள் கொண்டது.அது அதிகாரத்தோடும் அரசுத்தனத்தோடும் நிறுவப்பட்ட ஒழுங்குகளை செங்கோலாய் பிடித்திருப்பதாகவும் எதிர்தளம் குறித்த ஞாபகமின்மையோடு இயங்குவதாகவும் உள்ளது.

'கடவுளின் தண்டனையாகக் கிடக்கிறது
நொய்மையோடும் பிசாசுகளோடும் கதவற்ற எனது திறந்த வீடு'என்கிறது

'கடவுளுடன் சில பொழுதுகள்'என்ற கவிதை.

ஊருடன் ஒத்துவாழ் என்ற பழஞ்சொல் இன்றைக்கு அவசியமில்லாதது.அதிகார பலாத்காரத்தின் அடர்த்தியை அதிகரிப்பதற்கான வார்த்தை அது.விலகுதலுக்கும் நிராகரிப்பதற்குமான ஊக்கம் சாதாரணமானதன்று.அதிகாரம் உருவத்தோடுதான் இருக்க வேண்டுமென்பதில்லை மாயக் கருவிகளாகவும் நம்மை நெருக்குகிறது.

மணிவண்ணனின் கவிதைகள் தொடர்ந்து கடவுளின் நிறத்தைச் சுரண்டி உதிர்க்கின்றன.நிறமிழந்த கடவுளோ தனது நிறம் பற்றிய கனவுகளோடு சாபங்களை வீசியெறிந்தவாறு சுரண்டப்பட்ட நிறமற்றப் பகுதியைப் பொத்திக் கொண்டே நிறமூட்டுபவர்களிடம் ஓடுகிறார்.
கவிதைகளின் இடையிடையே சில தலைகீழ் நிகழ்வுகள் நடக்கின்றன.

'தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் கன்னிப் பெண்ணின் கருப்பையில் கடவுள்
அமர்ந்த நிலையில் தலைகீழாய்
கனவு காண்கிறார்.'

'ஐஸ் பெட்டியில் தலைகீழாய் அமர்ந்து
பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.'

'பிசாசு ஒன்று கடிகார பெண்டுலமாய்
ஆடிக்கொண்டிருக்கிறது தலைகீழாக'

ஒரு கவிதையில் சிகரெட் தலைகீழாகத்
தொங்குகிறது.

இந்த தலைகீழ் என்பதை மணிவண்ணனின் அக்கவிதைகளைத் திறக்கும் சாவி என்றுதான் கொள்ளவேண்டும்.ஒரு பெரிய மரத்தைப் பார்ப்பது எப்படி? இலை கிளை பூ பழம் காய் பிஞ்சு .இப்படி மரத்தைப் பார்ப்பதுதான் சுலபமானது.ஆனால் கவிஞனின் முன்பு மரம் தலைகீழான தனது பிம்பத்தின் கரிந்த நிழலில் நிற்கிறது. வேர்களெல்லாம் வெட்டவெளியில் வியாபிக்கிறது. பொசுங்கிய பூக்களையும் நஞ்சில் முட்டி நிற்கும் வேர்தும்பினையும் சுருள் கோடுகளால் அவன் இணைக்கிறான். துளிர்ச்சருகுகளை ரசாயனம் வழித்த  மொட்டைத் தரையில் பிச்சைக் காசுகளாய் குலுக்கியெறிகிறான்.கவிதைகளில் இதன் வெளிப்பாட்டு மொழியை சாதாரணத்தன்மையால் எதிர்கொள்வதென்பது முழுக் கவனத்தை வேண்டிநிற்பது.

லக்ஷ்மி  மணிவண்ணனின் சில கவிதைகள் அறிவிக்கப்படுகின்றனவாகவும் அபூர்வ உரையாடலின் ஒரு பகுதியாகவும் உருப்பெறுகின்றன.செப்பலோசையிலே பல கவிதைகள் பிறக்கின்றன.இன்னும் சில பண்டைய கனவில் சிந்திய ரத்தத் துளியை பிரதேசங்களின் மௌன வெளியிலும் பெருங்கட்டிடங்களின் அருகிலியங்கும் சிறு முடுக்குகளில் தேடுவதாகவும், இன்னொரு கனவில் பதட்டமுற்று உற்றுநோக்கித் திரிவதாகவும் அமைகி்ன்றன.கவிதைகளின் சமகாலப் பிரக்ஞை முன்னுடலிகளின் நினைவு வழியே மீண்டெழுவதாய் அமைந்துள்ளது.ஒருசில கவிதைகள் மறுவாசிப்பில் சோர்வைத் தருபவையாக உள்ளன.நிகழ்ந்துவிட்ட அக்கவிதைகள் மீண்டும் மீண்டும் தங்களைத் தாங்களே  விளக்க முயற்சித்த படியிருக்கின்றன.விளையாட்டில் உடைந்த பலூனின் சிறு துண்டுகளில் விரல்பிதுக்கியுறிஞ்சி குமிழெடுத்து உடலில் உரசி விளையாடும் ஒரே பலூனின் ஏக்கம் நிறைந்த எல்லைஅது.அதுவும் விளையாட்டின் ஒரு பகுதியென்றாலும் சற்று அலுப்பூட்டக்கூடியது.தொகுப்பில்
சங்கருக்குக் கதவற்ற வீடு என்ற பகுதியில் (அவரது முதல் தொகுப்பு) வரும்'இருப்பின் காலம்'என்ற கவிதையின் சாறு இந்த மொத்தத் தொகுப்பில் பல்வேறு தலைப்புகளின் கீழ் ஓடிக்கொண்டேயிருக்கிறது.அம்மாதிரி கவிதைகளின் முன் நிற்கையில் வாசிப்பவன் லேசாக நெளியத்தான் வேண்டியிருக்கிறது.

உறக்கத்திற்குப்பின் உறக்கத்தை ஞாபகப்படுத்த முடியாதது போன்ற வெற்றுணர்வைத் தருகின்றன சில கவிதைகள்.
லக்ஷ்மி  மணிவண்ணன் கவிதைகள் உரைநடையின் சூட்சும விளிம்பின் வழியேக் கடந்துசெல்பவை.அவரது பாணியை நகலெடுப்பது என்பது உரைநடையில் கரையொதுங்கும் கவிதைத் தற்கொலை.கவிஞனுக்கான  தனித்தன்மை இதுவாகத்தான் இருக்க முடியும். அநேகமாய் கவிதைகளை எழுதுவது என்பதைவிட நிகழ்த்துவதுதான் மணிவண்ணனின் நோக்கமாக இருக்கவேண்டும்.ஒரு காட்சியின்மீது வேறுவேறு காட்சிகளைச் சொருகிச்சொருகி வேஷந்தரிக்கும் சொற்களை நடிக்கவிடுகிறார்.நடித்து நடித்து மயங்கிய சொற்கள் சொல்லற்ற வெளியில் அரூபக் காட்சியொன்றில் குவிகிறது.மொத்தக் குவியலையும் சேர்த்தும் கலைத்தும் நடன நிலைக்கு மாற்றுகிறார் நடனத்தைப் பித்துநிலைக்கு கடத்துகிறார். வாசகன் அடையவேண்டிய பித்துநிலை அது.பித்து என்பது  போதமற்ற நிலையல்ல. பூர்வ ஞாபகம் நிறைந்து மூளும் அறிவு நிரம்பியது.

மணிவண்ணன் கவிதைகள் ஓரிடத்தில் உட்காருவதில்லை.சுட்டிக் குழந்தைபோல் அது அங்குமிங்கும் ஓடிக்கொண்டேயிருக்கிறது.சொற்களை அணிவிக்க அணிவிக்க உரித்தெறிந்துவிட்டு நிர்வாணமாகத் திரியும் சுட்டிக்குழந்தை. இவர் கவிதைகள் சட்டென்று யாரையும் வசீகரித்து கிளர்ச்சியூட்ட வல்லவையல்ல.இவரது உலர்ந்த மொழியில் யாரும் மெய்சிலிர்ப்பதற்கு தயாராவதில்லை.மேல் தோலுரிந்த அருவருப்பான கவிதைகள் இவருடையவை.

கடலிலிருக்கும் நீலம் கையிலள்ள வெளுத்திருக்கிறது


[2016 ஜூலை 18 அன்று மதுரையில் தென்திசை இலக்கிய வட்டம் நடத்திய நிகழ்வில் லக்ஷ்மி  மணிவண்ணனின் 'கேட்பவரே' கவிதைத் தொகுப்பு குறித்து  எழுதி வாசித்தது.]

மத மாற்றங்களும் இந்தியாவில் பெருமரபுதான்

மத மாற்றங்களும் இந்தியாவில் பெருமரபுதான்

மத மாற்றங்கள் குறித்து இந்தியாவில் இந்து  அடிப்படைவாதிகளிடம் சகிப்பற்ற கண்ணோட்டம் நிலவுகிறது.மத மாற்றங்களையும் அவர்கள் ஏற்கவில்லை.அதேசமயத்தில் ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் அவர்கள் பழைய முறைப்படி பராமரிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்கள்.அதிசயமான முரண் இது.இந்த குரலை முன்னெடுப்பு செய்கிறவர்கள் இன்னும் பெருவாரியான மக்களை ஏற்கவும் முன்வரவில்லை.மத மாற்றங்களை பொறுத்தவரையில் இரண்டு மூன்று தலைமுறைகள் வரையில் மதம் மாறுகிறவர்கள்தான் நெருக்கடிக்குள்ளாகிறார்கள்.எனவே இது மாறுகிறவர்களின் பிரச்சனையே அன்றி பிறருடைய ஆதங்கங்கள் பொறுத்தமற்றவை.ஆதாயத்திற்காக மாறுகிறார்கள் ,திருமணத்திற்காக மாறுகிறார்கள்,ஏற்ற தாழ்வுகளை சகிக்க இயலாமல் மாறுகிறார்கள் எப்படியிருந்தாலும் அதில் எந்தவிதமான பிரச்சனைகளும் கிடையாது.ஆதாயத்திற்காகத் தான் மாறுவார்கள் .ஒரு விஷயத்தில் ஒரு ஆதாயமும் கிடையாது ; அவமானம் மட்டுமே மிஞ்சுகிறது என்றால் மாறுவதுதானே சிறந்த விஷயம் ?.மாறாமல் இருந்து இருந்த இடத்திலேயே புழுத்து சாவதற்கா மனித வாழ்க்கை ? ஒரு கலாச்சாரம் ஒத்துவரவில்லை என நினைத்தால் பிறிதொன்றைத் தேர்வு செய்வதுதான் சிறந்த செயல்.

இந்துக்கள் இஸ்லாமியராக,கிறிஸ்தவர்களாக  மாறுவதும்,சைவர்கள் வைணவர்களாக ,வைணவர்கள் சைவர்களாக ,சமணர்கள் சைவர்களாக மாறியதும் இந்தியாவில் நெடிய மரபு.எல்லோரும் சேர்ந்து இந்துக்களாக மாறியதும் உண்டு.தமிழ் சமணர்களில்  பெரும்பாலோர் இன்று இந்துக்களாக இருக்கிறார்கள்.அவர்களின் வழிபாட்டுப் பள்ளிகள் இந்து மத கோயில்களாக உள்ளன.  கிறிஸ்தவர்கள் இந்துக்களாக மாறியதும் உண்டு.நான் ஒரு மதத்தைப் பின்பற்றுவதால் எல்லோருமே அதன்படிதான் ஒழுக வேண்டும் என நிர்பந்திப்பதற்கு எந்த தரப்பிற்கும் உரிமையில்லை.மூளைச்சலவை செய்கிறார்கள் பிறர் என்பதனை ஒரு வாதத்திற்காக ஒத்துக் கொள்வதாகவே கருதுவோம்.ஏன் உங்களுக்கு அதனைச் செய்ய இயலாமற் போயிற்று ? மகான்கள் பற்றாக்குறையா ? உங்களால் பிறருக்கு பலன் கிடையாது என்று ஆகிவிட்டீர்களா ? பலன் இல்லை ,பற்றாக்குறையென்றால் பின்னர் கிடந்தது புலம்பி என்ன பலன் ?

ரஜனீஷ் ஒருமுறை லண்டனில் தரையிறங்க பிரிட்டீஷ் அரசு அனுமதி மறுத்த போது , சாமானியன் ஒருவன் உங்கள் விமான நிலையத்தில் தரையிறங்க அனுமதிக்கப்படுவதால் நீங்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக போற்றி பாதுகாத்த கலாச்சாரம் அழிந்து விடுமாயின் ; உண்மையாகவே அது அழிய வேண்டியதுதானே ? எனக் கேட்பார்.மதம் போன்ற பெருமக்கள் நிறுவனங்கள் மக்களின் ஆதரவை இழக்காமலிருக்க தங்கள் சமகாலத்து தன்மையை புதுப்பித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.பறிபோயிற்று என்று அரசியல்வாதிகளை போன்று கதறியழக் கூடாது.

இந்துமதத்தில்  ஏற்ற தாழ்வுகள் இருக்கிறவரையில் அதற்கு தார்மீகம்  பேசும் சக்தி கிடையாது.பேசினால் பொருந்தாது. பிற மதங்களிடம் உள்ள ஏற்றத்தாழ்வும் இந்துமதம் கடைபிடிக்கிற ஏற்றத்தாழ்வும் ஒன்றல்ல. விவேகானந்தர் அதனால்தான் சாதிய ஏற்ற தாழ்வுகளை இந்துமதத்தின் தற்கொலை என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

நான் இந்துமதத்தின் பால் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையுள்ளவன்.ஏராளமான கோயில் குளங்களுக்கு செல்லக் கூடியவன்.ஏற்றத்தாழ்வுகள் மட்டுமே இந்து மதமல்ல என்பதனை நன்கு அறிந்தவன்.என்றாலும் இன்றும் ஏதேனும் கோயிலில் நின்று கொண்டிருக்கும் போது கையைப் பிடித்து பலவந்தமாக இழுக்கும் ஒருவனை எதிர்கொள்கிறேன்.சிலசமயங்களில் அவன் பிறழ்வில் சில சொற்களை பயன்படுத்திக் கத்துவதும் கூட உண்டு.இப்போதெல்லாம் என்னை அவனால் இனம் காண இயலாமற்போனாலும் கூட ,இனம் காண்பவனை கண்டு அவன் கத்தவோ ,பலாத்காரம் பண்ணவோ ஆயத்தமாகத்தான் இருந்து கொண்டிருக்கிறான்.சில நேரங்களில் இவர்களெல்லாம் ஏன் வருகிறார்கள் ?என வெளிப்படையாகப் பேசுவதும் கூட உண்டு.இவன் அப்புறுத்தப்பட இந்துமதம் இன்னும் நிறைய சிந்தனை செலவழிக்க வேண்டியுள்ளது.இல்லையெனில் இந்துமதம் இவனைக் காப்பாற்ற விளைகிறதா? என்கிற கேள்வி எழும் .ஹெச் .ராஜா ,நிர்மலா சீத்தாராமன் போன்றோரின் உடல்மொழியைக் கொண்டவன் இவன்.

எந்த சித்தாந்தமும் ,எந்த மதமும் சிறுபான்மையாக இருக்கும் போது தனது கூட்டத்தை அதிகப்படுத்தவோ ,பரப்பவோ தான் விரும்புகிறது.அமெரிக்காவில் போய் நீங்கள் ஒரு கிருஷ்ணன் கோயிலை கட்டி வைத்துக் கொண்டு பாரம்பரிய பெருமைகளை பேசிக் கொள்வதில்லையா என்ன ?

ஆதாயத்திற்காக மாறுகிறார்கள் என்றெல்லாம் கூவாதீர்கள்.ஆதாயத்திற்காகத் தான் மாறவேண்டும்.இல்லையெனில் வெற்றுத்  திமிர் என்றல்லவா ஆகும் ? அதுமட்டுமல்ல.எல்லாம் ஒன்றுபோலிருக்கக் கூடாது.பல கலாச்சாரம் என்பதுதான் தேசத்திற்கு பேரழகு.பிராந்தியத்திற்குப் பெருமை.

அன்னை ஆண்டாளின் விஷயத்தில்

அன்னை ஆண்டாளின் விஷயத்தில் எல்லா மதங்களிலும் புனித அன்னையர் உள்ளனர். அவதாரங்களும் உள்ளனர். வரலாற்றுத் தரவுகளை மேற்கொண்டோ ,தகவல்களின்...